10. FMR online | Spektakl dyplomowy, czyli kilka słów o przemocy w teatrze | reż. Karolina Szczypek | OFF

Teatr Nowy Proxima  w Krakowie
Spektakl dyplomowy, czyli kilka piosenek o przemocy w teatrze
sobota | 15 maja | godz. 11:00
pokaz towarzyszący | VOD dostęp przez 24h

reżyseria: Karolina Szczypek – IV rok kierunku Reżyseria, Akademia Teatralna, Warszawa
muzyka: Karol Osman
autor tekstów/tajemniczy teatrolog: Andrzej Błażewicz
wokal/inicjatorka tematu: Karolina Szczypek
wokal/gitara basowa: Magdalena Dębicka
gitara elektryczna/wideo: Paweł Sablik
perkusja: Miguel Nieto
kostiumy: Maria Duda
konsultacja muzyczna: Annika Mikołajko
akceleracja energetyczno-sceniczna: Adrianna Kurzawa
choreografia: Tomasz Berg
eksperci obecni w materialach wideo
ocena ryzyka prawnego projektu: Piotr Barczak
tuning ciała i systemu nerwowego: Katarzyna Sitarz
konsultacja psychologiczna: Katarzyna Dębicka
opieka artystyczna: Tomasz Kireńczuk
realizator nagrania: Wojciech Jastrzębski

"Spektakl dyplomowy, czyli kilka piosenek o przemocy w teatrze" powstał podczas II edycji Laboratorium Teatru Nowego Proxima w Krakowie i porusza temat nadużyć i przemocy w hierarchicznej strukturze dominującej w teatrach w Polsce oraz na uczelniach artystycznych.
Wszyscy obecni na scenie twórcy są autorami tekstu, który jest użyty w spektaklu. Autorem piosenek jest Andrzej Błażewicz. Autorami pytań jest Kolektyw Campo Innocente. Tekst końcowy o calloucie powstał na podstawie wystąpienia Natalii Skoczylas.
Choć nikt tego nie przyzna, moralizowanie jest jedną z ulubionych rozrywek twórców teatralnych. Jeśli spektakl powstaje w tak zwanym nurcie „zaangażowanym”, opisy na stronach internetowych prześcigają się w sformułowaniach typu: rozliczyli (tu wstaw dowolną grupę społeczną), pokazali całą prawdę o…, bezkompromisowo rozprawili się z… itd. itd. Należy zadać pytanie: czy  twórcy są jednakowo surowi dla samych siebie podczas procesu pracy? Czy gorliwie pilnują założeń o empatii, równości i wspólnocie?
A może jednak cel uświęca środki i nie warto przejmować się tą całą przemocą… Fizyczną, ekonomiczną, strukturalną, wykorzystującą władzę autorytetów, działającą w przestrzeni symbolicznej. Przemocą, której w sumie nie widać. Bo przecież nikt nie jest na tyle szalony, żeby na przykład wyjść, opowiedzieć o tym ze sceny, może jeszcze zrobić z tego punkowy koncert? Przecież takie coś trzeba by było konsultować z prawnikiem…

 

 


 

Karolina Szczypek – studentka reżyserii warszawskiej AT. Pracując horyzontalnie współtworzyła takie spektakle jak: „Zwiastowania" (Teatr Studio) w ramach festiwalu Nowe Epifanie oraz „Spektakl dyplomowy, czyli kilka piosenek o przemocy w teatrze" (Teatr Nowy Proxima w Krakowie). Autorka konceptu i twórczyni działania performatywnego HAMLET.DEBATA (Teatr Szekspirowski). Reżyserka filmu krótkometrażowego inspirowanego jednoaktówką Samuela Becketta „Katastrofa" stworzonego we współpracy z Teatrem Polskim w Poznaniu. Finalistka II edycji programu Laboratorium Nowego Teatru Proxima. Była stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza w kategorii dramaturgia. Asystowała przy spektaklach m.in. Eweliny Marciniak i Krystiana Lupy.
Obecnie pracuje nad spektaklem o Dolores Ibárruri, który będzie miał premierę pod koniec września 2021 roku w Teatrze Współczesnym w Szczecinie.

 

 

 

 


fot. Marcin Oliva Soto