9. FMR | KRONIKA POLSKA | reż. Katarzyna Dudzic-Grabińska

Filia AST we Wrocławiu
Kronika polska
reż. Katarzyna Dudzic-Grabińska
piątek | 15 listopada | 17:00
Scena im. St. Wyspiańskiego | 60 min.

autor tekstu: Gall tzw. Anonim, Agnieszka Wolny-Hamkało
reżyseria: Katarzyna Dudzic-Grabińska – V rok Wydziału Lalkarskiego, Filia AST we Wrocławiu

muzyka: Mateusz Winsław
scenografia, kostiumy, lalki: Anna Adasiak
występują: Karolina Gorzkowska, Karolina Micuła, Jerzy Górski
oraz muzycy: Olgierd Żemojtel, Filip Turkowski, Celina Politowicz

Muzea są różne, jak ludzie: krytyczne, spektakularne, nowoczesne. Inne jeszcze ze starego świata – anachroniczne, szlachetne. Albo zapomniane – strzegą zazdrośnie swojego skarbu. Ale nawet w tych muzeach czujemy się zawsze zobowiązani. Przybieramy charakterystyczną pozę, pochylamy się nad gablotami, zakładamy ręce do tyłu. Ściszamy głos. Najczęściej wyciszamy telefon. To zachowania zarezerwowane dla miejsc szczególnych, takich jak kościoły, miejsca kultu, czy pochówku. Ale tylko czasem rytualne gesty są wypełnione treścią. Najczęściej to formy albo konsumenckie przyzwyczajenia. Wzory, opisujące siłę, której nie potrafimy użyć.

Punktem wyjścia naszych rozważań stała się Kronika polska Galla Anonima, która sama jest czymś pomiędzy mitem kultury, obiektem muzealnym, anachronizmem, a dokumentem. Bardziej legendą niż tekstem założycielskim. Opera lalkowa z kolei to eksces, perwersja, forma przeskalowana. Paradoksalnie właśnie jej nieprzystawalność tworzy najlepsze środowisko do mówienia o naszej historii i tożsamości.

W Kronice polskiej – operze lalkowej zastanawiamy się, na ile wzory kultury są żywe i co wpływa na nasze zachowania? Czy możemy dowolnie kształtować narracje dotyczące przeszłości? Czy tradycja jako element kształtujący naszą tożsamość – zawsze nas łączy, czy częściej dzieli?

Agnieszka Wolny-Hamkało o Kronice polskiej - operze lalkowej



fot. Tomasz Walkow