„Powrót z gwiazd” w reż. Ewy Rucińskiej w konkursie Klasyka Żywa
07.11.2025
Spektakl „Powrót z gwiazd: astro-odyseja muzyczna” w reżyserii Ewy Rucińskiej znalazł się w Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa” organizowanym przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.
Najważniejszym celem Konkursu „Klasyka Żywa” jest wzmocnienie zainteresowania współczesnych twórców polskiego teatru dawną literaturą posiadającą potencjał sceniczny i mogącą stać się przedmiotem twórczej reinterpretacji i dialogu z dzisiejszymi odbiorcami. Konkurs wyrasta z przekonania, że polska i europejska literatura dramatyczna to prawdziwa skarbnica czekająca na kolejną falę odkryć, którą chcemy wzbudzić, przez zachęcanie do sięgania po teksty rzadko, lub wręcz nigdy niewystawiane. Organizatorom Konkursu zależy na zainicjowaniu dialogu z klasyką prowadzonego z pozycji dzisiejszych, ale z uwagą wsłuchującego się w głosy brzmiące w dawnym dramacie. Klasyka żywa, to dawny tekst znajdujący oddźwięk we współczesności, rezonujący tak w twórcach, jak i w zapraszanych na przedstawienia partnerach teatralnej rozmowy.
POWRÓT Z GWIAZD: astro-odyseja muzyczna
na podstawie powieści Stanisława Lema
Spektakl dyplomowy studentek i studentów IV roku Wydziału Aktorskiego, specjalności wokalno-aktorskiej.
Reżyseria, adaptacja i reżyseria światła: Ewa Rucińska Muzyka oryginalna: Dawid Sulej Rudnicki Ruch sceniczny i choreografia: Wojciech Dolatowski Asystentka reżyserki i choreografa: Marta Stopa (IV r. WTT) Scenografia: Stefania Chiarelli Kostiumy: Julia Furdyna Video: Stanisław Zaleski Przygotowanie wokalne: Justyna Motylska Zespół muzyczny w składzie: Dawid Sulej Rudnicki/
Sebastian Smoleń (piano), Jan Łukasik (wibrafon)
Obsada: Bartosz Brzeszcz, Dawid Dąbrowski, Michał Kamiński, Julia Piotrowska, Aleksandra Stasik, Krzysztof Wawiórko, Michalina Zgaińska oraz Sara Kociołek (V r. WA)
Z gościnnym udziałem: Doroty Segdy
Premiera: 26 września 2025 r.
Scena im. Stanisława Wyspiańskiego, ul. Straszewskiego 22
Teksty piosenek: Do gwiazd, Piosenka Kontrolera (Halo, tu Ziemia!), Herosi patriarchatu, Adapt, Piosenka HR Girl, Gwiazdy Realu, Wróżba dla Hala, Piosenka Eri (Astrokujawiak), Protest Roemera, Chór Robotów, Społeczeństwo Hypnagogów, Historia XXII wieku, Wizyta męża Eri, To My: Ewa Rucińska Tekst piosenki Halo, Hal: Szymon Stępień Tekst piosenki Wiosna 127 lat temu: Dawid Sulej Rudnicki
W spektaklu wykorzystano utwory Space Oddity i Kołysanka dla okruszka
Witajcie w ASK-Akademii Sztuki Kosmicznej im. Stanisława Lema. To tu, na waszych oczach grupa młodych astronautów wyruszy w pierwszą kosmiczną podróż. Dzięki zjawisku dylatacji czasu, ich statek powróci na Ziemię dopiero za 127 lat.
Co czeka śmiałków w czasie tej astro-odysei? Jak zmieni się świat podczas ich nieobecności? Czy w XXII wieku, zdominowanym przez postęp technologiczny i obyczajowy, znajdzie się jeszcze miejsce na miłość, przyjaźń, solidarność i wolność? A może futurystyczne idee pochłoną mieszkańców Ziemi bez reszty?
Zapraszamy na pokład rakiety i prosimy o zapięcie pasów. Przyszłość zaczyna się za 3…2…1…Bon voyage!
Bartosz Brzeszcz 
Dawid Dąbrowski 
Michał Kamiński 
Julia Piotrowska 
Aleksandra Stasik 
Michalina Zgaińska 
Krzysztof Wawiórko 
Sara Kociołek (V r. WA)
EWA RUCIŃSKA – reżyseria, adaptacja i reżyseria światłaAbsolwentka wydziału reżyserii AST w Krakowie, wydziału aktorskiego w paryskim Cours Florent, oraz filologii polskiej i kulturoznawstwa na INALCO w Paryżu. Współpracowała z teatrami operowymi: Opera Narodowa w Warszawie („Sekretne życie obrazów”, „W ogrodzie”, „Norwidowskie Theatrum Mundi”), Polska Opera Królewska („Sekretne życie obrazów”) Teatr Wielki w Łodzi („Faust”) Opera Narodowa w Montpellier („ Floathing Feathers”), kanałem Operavision oraz scenami dramatycznymi, takimi jak: Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie („Izolatka Konrada”), Teatr Studio w Warszawie („Miasto białych kart”), Teatr Ludowy w Krakowie („Tylko koniec świata”, „Ballady i romanse. Horror School Musical”), Teatr Miejski im. W. Gombrowicza w Gdyni („Rymowanki polskie albo Ceremonie”), Teatr Żeromskiego w Kielcach („Świętoszek”), Teatr Współczesny w Szczecinie („Kobieta, która zajęła się ogniem”). Współpracuje z teatrami operowymi w Belgii oraz Francji.
We Francji jest też twórczynią niezależnych kompanii teatralnych Pierre Feuille Ciseaux i Inter, z którymi otrzymała Narody Jacques 2013 za najlepszy debiut reżyserski oraz P’tit Molière 2017 roku za spektakl „Gra miłości i przypadku”.
Laureatka stypendium Ministra Kultury za rok 2019, stypendium Młoda Polska 2021, Europejskiej Akademii Operowej w 2019 i 2022 roku, Stypendium KPO, Nagrody ZAiKS na VII Forum Młodej Reżyserii, i prestiżowej nagrody operowej Fedora Audience Award 2025. Stypendystka programów: Talent Lab. (Luxembourg), Women Opera Makers, Young Opera Makers (Francja), Paroles & Musique (Francja).Pokazywała spektakle na największych festiwalach polskich i międzynarodowych takich jak Boska Komedia, Konfrontacje, Teatr Polska, m-teatr, Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, Festival d’Avignon OFF.Jako wykładowca i reżyserka współpracowała z uczelniami teatralnymi i muzycznymi: PWSFTviT im. L.Schillera w Łodzi, AST Kraków, UMFC im. F.Chopina w Warszawie, AM im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy.Jest autorką i tłumaczką scenariuszy większości swoich spektakli.
„Historia Hala Bregga, astronauty powracającego na Ziemię po 127 latach, rozpięta jest w czasie pomiędzy „nową” teraźniejszością i wspomnieniami z rakiety. Hala można interpretować jako figurę weterana więc to próba osobistej odbudowy człowieka po stracie w nowych, dziwacznych czasach” – mówi twórczyni spektaklu. „Zachwyciła mnie paradoksalna struktura powieści – bohater właśnie w tej nowej, „wrogiej” rzeczywistości odnajduje miłość i spokój, a także odkupienie. Ten paradoks wydał mi się poruszający. To dla mnie opowieść o kruchości, ale też sile człowieka. I piękna idea: każde czasy są dla nas szansą” – dodaje reżyserka. To pierwszy spektakl dyplomowy reżyserowany przez Ewę Rucińską w Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie: „W kontekście pracy z dyplomatami AST i w obliczu nieustannego napięcia polityczno- informacyjnego, w którym funkcjonujemy, pomyślałam, że nasi dyplomanci to właśnie „ludzie jutra” – tego, które jest dla nas wszystkich wielką niewiadomą, wiec zamiast scenicznego eskapizmu bądź doraźnych komentarzy warto przyjrzeć się z nimi ze sceny właśnie scenariuszom dla przyszłości. Stąd w mojej głowie pojawił Stanisław Lem i „Powrót z gwiazd”. A poza wszystkim, Stanisław Lem to przecież krakowski światowy towar eksportowy – dlatego szkoda byłby po niego nie sięgnąć właśnie tutaj.”
