15. FMR | Najdłuższa Szychta Świata, czyli katastrofa górnicza w Copiagó, na pustyni Atakama, 830 km od Santiago, stolicy Chile. Struktury
niedziela, 16 listopada, godz.16:00 / ul. Warszawska 5, Scena Eksperymentalna / 65 min.
Reżyseria: PIOTR MATEUSZ WACH – IV rok Wydziału Reżyserii i Dramaturgii Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Opieka pedagogiczna.: dr hab. Michał Borczuch Muzyka: Michał Smajdor Choreografia: Piotr Mateusz Wach, Szymon Dobosik, Daniel Leżoń we współpracy z zespołem Kostiumy: Kamila Wdowska Warsztat tantryczny: Daniel Leżoń Wykonanie arii operowej: Małgorzata Walenda Zdjęcia: Magda Woch, Jakub Kotynia Występują: Jakub Poznański, Jakub Dyniewicz, Mikołaj Tobolski, Szymon Grzybek, Kacper Chudzik, Rafał Karnicki, Artur Gołuch, Aleksander Szeląg,
Michał Dudkowski, Julian Załuga, Igor Tasarz, Filip Urbaniak, Marcel Kondel, Artur Wójcik, Krystian Kostow, Szymon Bandyk, Filip Węgrzyn, Aleksander Raczek, Bartłomiej Banaś, Michał Bielawski, Mateusz Guzowski, Franciszek Rychlak, Leon Pacan, Jan Sarata, Rumi Księżopolski, Patryk Sojka, Philip Madeja, Grzegorz Kestranek, Armando Gudanek, Jakub Samogranicki, Grzegorz Zinkiewicz, Łukasz Siemieniec, Szymon Dobosik, Daniel Leżoń, Jakub Kotynia, Oskar Bielat, Bartosz Dąbrowski, Adam Wojciechowski, Małgorzata Walenda, Magda Woch
Spektakl inspirowany katastrofą górniczą w kopalni San José w Chile (2010), powstały w ramach przedmiotu „Reżyseria i inscenizacja”, pod kierunkiem Michała Borczucha.
„Zależało mi na wyborze dobrze udokumentowanego wydarzenia i zbadaniu możliwości jego adaptacji na materiał sceniczny. To konkretne zdarzenie wydało mi się szczególnie inspirujące: 33 mężczyzn uwięzionych pod ziemią, pozbawionych dostępu do jedzenia i świeżej wody, zdanych wyłącznie na siebie,
uruchamiało tematy egzystencjalne i otwierało pole do pracy z doświadczeniem ekstremalnym oraz z granicami biologicznej wytrzymałości ciała.
Istotnym aspektem była dla mnie także możliwość podjęcia refleksji nad stereotypami płciowymi, zwłaszcza w kontekście męskiej troski, współczucia
i bliskości.
Zależało mi również na zbadaniu potencjału homoerotycznego, obecnego w sytuacjach granicznych, gdzie fizyczna i emocjonalna bliskość stają się nieuniknione. Moim celem było ukazanie wspólnototwórczego wymiaru katastrofy, przy jednoczesnym przesunięciu narracji z warstwy czysto językowej
na obszar dramaturgii i choreografii. O codzienności górników, przebiegu zdarzenia oraz życiu po tragedii opowiadam poprzez ciało zbiorowe, koncentrując
się na kompozycji przestrzeni, proksemice oraz performerskiej obecności”.
PIOTR MATEUSZ WACH – student IV roku Wydziału Reżyserii i Dramaturgii AST w Krakowie (spec. reżyseria). Absolwent Wydziału Teatru Tańca AST w Bytomiu (2015) oraz Letniej Międzynarodowej Akademii Sztuk Pięknych i Mediów w Wenecji (kierunek choreografia i performance, 2017). Obecnie wykładowca przedmiotu Performance na Wydziale Teatru Tańca AST w Bytomiu. Były tancerz Teatru Rozbark (2015-2017). Pracował jako aktor, performer i choreograf w Polsce i za granicą. Laureat Nagrody Publiczności Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu za spektakl „Korpocham” (2025), Nagrody Specjalnej FUGA Festival w Słowenii za tekst spektaklu „grzybobranie / ZIMA NUKLEARNA” (2024), a także Grand Prix SZEKSPIROFF 21. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku za „Rytuał 23 albo obrazy ze śmierci wodza” (2017).