15. FMR | W środku słońca gromadzi się popiół | reż. Siarhei Artsiomenka

„W środku słońca gromadzi się popiół” Artura Pałygi w reżyserii Siarheia Artsiomenki to kalejdoskop ludzkich tragedii widzianych przez pryzmat obojętności.
W centrum bloku mieszkalnego ginie kobieta, co staje się punktem wyjścia do badania wielu ludzkich „końców świata”. Widz staje się świadkiem rutynowych dni powszednich, gdzie śmierć i narodziny przeplatają się w dziwaczny wzór, obnażając kruchość ludzkiej egzystencji.
Słońce świeci nad pogorzeliskiem ludzkich dusz, a spektakl, niczym lustro, odbija naszą niezdolność do empatii.
Co pozostaje, gdy wszystko spłonie? Twórcy prowadzą nas przez świat przesycony zapachami kawy, smażonej wątróbki i dymu papierosowego, gdzie życie toczy się nieprzerwanie – od narodzin po śmierć – a Wszechświat, obojętny i niepowstrzymany, niezmiennie wyznacza swój rytm.
Główna bohaterka, Lucy, znajduje się „w punkcie, gdzie wszystko jest już jasne i wszystko jest już wyłączone”. Wciągnięta w niepowiązane historie innych ludzi, próbuje uchwycić sens tego, co ulotne i nieuchwytne. Nad wszystkim czuwa Słońce – milczące, nieproszące, ale absolutne, które obserwuje i spala.