STANY PODGORĄCZKOWE | op. pedag. i reż. Agnieszka Glińska

---

w spektaklu pojawiają się opisy przemocy

Uprzejmie prosimy osoby o szczególnych potrzebach związanych z niepełnosprawnością zainteresowane obejrzeniem spektaklu o kontakt z Kasą Biletową Teatru AST. Na spektaklu możemy gościć 6-8 osób poruszających się na wózku – ze względu na układ widowni prosimy o wcześniejsze zgłoszenie do Działu organizacji i promocji Teatru AST.
Wjazd na widownię dla osób poruszających się na wózkach jest możliwy przy użyciu platformy schodowej od strony sali 209.

---

O „Stanach podgorączkowych” Martina Crimpa chatGPT mówi tak:
„Fewer Emergencies” eksplorują tematy współczesnego życia, agresji i odłączenia. Krążą wokół poczucia niepokoju i alienacji, subtelnie badając, w jaki sposób społeczeństwo tłumi swoje lęki i obawy w świecie pełnym przemocy i traum. 

Postaci, które spotkamy w pierwszej części spektaklu nie pochodzą ze świata Martina Crimpa, ale jednocześnie właśnie w takim świecie żyją –  jak każdy i każda z nas. Poznajemy te osoby w przelocie, w mgnieniu, na chwilę. Być może mijamy się na ulicy, w sklepie, w poczekalni. Być może nigdy nie dowiemy się z czym się zmagają. To osiem ludzkich bytów – powołanych przez nas do scenicznego istnienia. Zaciekawiło nas, jaki rodzaj pytań zadają sobie i światu. 

O spektaklu mówi Agnieszka Glińska: „W tekście Crimpa zafascynowało mnie kilka rzeczy. Po pierwsze – wydał mi się fenomenalnie celnym zapisem tego, jak dziś postrzegamy świat- nie linearnie tylko w takich jakby pętlach, zapętleniach. Tu trzy kompletnie różne opowieści właśnie tak się w nieoczywisty sposób zahaczają, zapętlają. 

Znalazłam w sztuce Crimpa taką myśl, temat, który wydaje mi się dziś szczególnie istotny- jak wiele musimy wypierać żeby móc żyć. Ten tekst stawia takie pytania o strategie przetrwania we współczesnym świecie i jednocześnie w swojej formie daje jakąś -może nie odpowiedź- ale sugestię. Bo struktura sztuki Crimpa skłania do subtelności, delikatności i do dostrajania się. Nie do grania, rozpychania, epatowania. Tylko do dostrajania się osób do siebie nawzajem, do tematu, do widzów również-  tak jak dostrajają się instrumenty lub ciała w tańcu, dostrajanie się  jako kategoria istnienia, sposób funkcjonowania. (Spotkałam podobną myśl w Mrocznej ekologii Thimothy Morton). Stąd w naszym spektaklu jest tak dużo ruchu i elementów tańca współczesnego. 

Z kolei pierwsza część spektaklu to taka „zapętlona” myślowo z Crimpem introdukcja, trochę jak support przed koncertem. Powstała w oparciu o pracę improwizacyjną,  osoby ludzkie- nasze postaci, powstawały  z pytań jakie im zadawaliśmy i z badania zapisanych w ich ciałach struktur obronnych. W efekcie powstała taka migawka o tym, jak sami tworzymy świat w którym żyjemy.” 

---

FESTIWALE:

• FUGA Festival (Słowenia)
• 43. Festiwal Szkół Teatralnych w Łodzi

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA:

• FUGA Festival (Słowenia): Nagroda Jury za wybitne osiągnięcie artystyczne dla zespołu
• 43. Festiwal Szkół Teatralnych w Łodzi: Nagroda Opus Film dla aktorki, którą chcielibyśmy widzieć na dużym ekranie: Joanna Maria Karcz 
  

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Zapraszamy do śledzenia profili AST na Facebooku i Instagramie #StanyPodgorączkowe